San Juan del Sur

Zoals beloofd, een nieuwe update!

Een leuke herrinering die we (Tijmen, Erik, Joost & ikzelf) met onze spaanse les hebben opgedaan was het bezoeken van een nationaal radiostation. Na een klein stukje wandelen door Granada, samen met onze profesoren (docenten), kwamen we aan bij het radiostation van Granada. Een klein hokje met wat apparatuur en twee ontzettend snel pratende locals die over alles aan het praten waren, wat voor ons in ieder geval onverstaanbaar was. Na even geluisterd te hebben waren wij aan de beurt. Na een korte introductie van Joost en Erik was het aan Tijmen en mij om de show te stelen bij "Radio Vulcano". Urenlang hebben wij de belangrijke onderwerpen de revue laten passeren om de lokale bevolking sterke CE anekdotes te vertellen. Een contract is al vastgelegd voor de komende vijf maanden om als echte beunhazen de nieuwe stemmen van Radio Vulcano te worden. Later liepen we natuurlijk ook als echte famoso's over de straat om handtekeningen uit te delen...!

Buiten de spaanse lessen om doen we doordeweeks niet echt veel. Het is erg intensief en met de warmte, waar we overigens al aardig aan gewend zijn geraakt, is het houden van een siesta 's middags niet verkeerd, tenminste.. als daar ruimte voor is buiten de lessen en activiteiten om.

Na minimaal 6 dagen te hebben afgeteld naar deze dag was het afgelopen vrijdag dan zover. San Juan del Sur, het surf-walhalla voor menig toerist. Eerst nog de middag activiteit van vrijdag.. Het maken van cocktails stond op de planning. Na een heerlijke Mojito en een andere lokale cocktail te hebben gemaakt (en opgedronken natuurlijk, want we blijven integregen..) vertrokken we. Normaal gesproken reis je eerst per (overvolle) bus naar Rivas om vervolgens over te stappen naar San Juan del Sur. Dat zou je ongeveer 3,5 á 4 uur gaan kosten. Als het sneller en makkelijkker kan dan staan wij als studenten natuurlijk open voor die opties. Eerder die dag had Tijmen al via zijn Spaanse docent een taxi weten te regelen voor $40, voor vijf personen. Er reisde namelijk een andere jongen mee waarmee we tijdens de spaanse lessen ook wel mee optrekken. Het reizen met een taxi scheelt toch al gauw ruim 2 uur. Één nadeel, je zit met z'n vijfen in een sedan. Kortom, op de achterbank zit je opgepropt mt vier man voor ruim anderhalf uur.

Na een helse rit, wat later een luxe rit bleek te zijn, kwamen we dan in het "befaamde" San Juan del Sur! De zeer vriendelijke taxichauffeur gevraagd om ons af te zetten in hartje San Juan. Dat bleek niet moeilijk te zijn. Een klein stadje met een simpele opbouw qua wegen-netwerk. Daar stonden we dan.. Zie het uitzicht hieronder.

De kustlijn van San Juan (in de baai)

Het was inmiddels al half zes, het begon te schemeren en de zee begon wat rustiger te worden. Tijd voor ons om gebruik te maken van de vele restaurantjes die zich langs de kustlijn bevinden.
Vijf heerlijke toña's besteld om vervolgens te genieten van een verbluffende zonsondergang.

De zonsondergang de eerste dag.

Na deze heerlijke biertjes koud te hebben gemaakt hebben we ook het eten besteld. Een stel lekker tortilla's gevuld met pollo (kip), geserveerd met 3 heerlijke sausjes.

Het was tijd geworden om een slaapplek te vinden. Even onze reisgiddsen open geslagen (nog bedankt Mirjam, de lonelyplanet gids is superhandig hier) en gezocht voor een goedkoop, maar redelijk hostel. $5 per nacht was het resultaat. Één van de slechtste hostels die ik ooit heb gezien is waar we naar binnen liepen. Het was donker, gigantisch warm en het zag er allemaal vervallen uit. Een schuur met tien verschillende kamers, inclusief een douche.. naja.. een pijp waar een straal water uitkwam, een toilet die te goor was om naar te kijken en als slagroom op de taart waren de daken (golfplaten) bezaaid met gaten. Kortom.. een toko waar mijn moeder meteen d'r roze handschoenen aan zou trekken en de eerste volgende 72 uur zou schoonmaken alsof je smetvrees hebt. Maargoed, de tijd dringde, dus hebben we toch maar besloten om daar vier kamers te nemen. De sleutels ontvangen en onze tassen gedropt en van ellende maar besloten om wat te gaan drinken. Toch wel raar, het geweldige San Juan del Sur met een schuur midden in de stad waar alles er gigantisch vies uitzag. Agh.. het was tenslotte puur en alleen om de nacht in door te brengen. We zijn snel vertrokken naar een lokale supermarkt waar we wat cola, flor de caña en wat snacks hebben gehaald. Binnen vijf minuten lagen we op het strand te genieten van een strakke sterrenhemel met een paar heerlijke drankjes. Later met een groep Amerikaanse reizigers nog wat drankjes gedaan voordat we besloten naar bed te gaan.

De volgende dag maakte Joost (de vijfde reiziger) ons allen wakker rond een uur of zeven. Zonder te ontbijten snel een taxi gezocht en ons gevraagd naar een strand te brengen. (De baai waar we aankwamen was niet geschikt voor surfers) Voor enkele dollars hadden ween taxi chauffeur gevonden. Goed.. ik had het al eerder over een helse taxi-rit. Deze taxi-rit was nog vele malen erger dan de eerdere. Over een onverharde weg, met gaten, modderpoelen, grote keien en steile hellingen probeerde we, wederom met vier personen op de achterbank, ons kalm te houden. Aangekomen bij het strand waren we alle gebroken. Kreupel vielen we uit de taxi, maar agh.. waar praten we over! We waren op het strand "Madeirra", de eerste notabene, in de middle-of-nowhere na een helse rit van ongeveer 35 minuten

Ik hoor mezelf nog zeggen, "wat een kleine golven hier zeg".. Mja, dat heb ik later toch wel terug genomen. Meteen vijf surfboarden gehuurd voor de hele dag en gevraagd hoeveel de lessen kostte. $10 per uur, per persoon vonden we nogal aan de hoge kant. het leken wel Europese prijzen.. Dus besloten dat enkel twee mensen les zouden nemen en de rest gewoon wat gingen proberen, we hadden tenslotte de hele dag! Na een spoed-cursus van Tijmen (die had al eens eerder gesurft), terwijl Erik & Joost les volgde, de zee ingegaan en geprobeerd de eerste golven te pakken. Je denkt al dat het moeilijk is, maar het is nog honderd keer moeilijker dan je al denkt.

Een foto van de golven, die alsmaar hoger werden.

Tijdens de middagpauze besloten om in het eettentje maar wat te eten. Een triestelozen bedoeling was het. Mensen met gezichten die geen zin meer in het leven hadden, tenminste zo leek het. Bovendien deden ze geen enkele moeite om ons te helpen of vriendelijk te bedienen. Voor ons een makkelijk besluit om de volgende dag naar een ander strand te gaan. Een dag heerlijk gesurft en veel in het water gelegen. Het "vergeten" en lax zijn van insmeren heb ik ook geweten. Een knal-rode rug was het resultaat.. De terugweg met de taxi was ook weer een belevenis. Op de eerste beste helling sloeg de motor af, omdat 'ie het niet meer trok. Auto uit en duwen maar. Deze taxi-ritjes werden overigens met toyota's (sedan) gedaan. Waar men in Nederland er niet eens over denkt om een zandpad te nemen reden deze taxi's elke dag deze route. Een slijtageslag voor je auto, indien je geen jeep hebt.

Vroeg slapen en weer opmaken voor een dag surfen was ons motto. Ik geloof dat we rond acht uur in bed, nog steeds de schuur, lagen om de volgende dag weer rond zeven uur wakker te worden. Met spierpijn, maar wel uitgerust, kwamen we uit bed rollen. Een snel ontbijtje gepakt en weer een taxi aangeschoten om ons richting "remanzo" te cruisen. Naja cruisen.. ook dit was weer een soort gelijke rit dan de eeerste dag, echter hadden we hier een 4x4 jeep als taxi. De plek waar we nu aankwamen was een stuk toeristischer en vriendelijker qua mensen. Ook hier de hele dag gesurft.

De 'surftentjes' van dag twee (Remanzo).

Eerder die morgen hebben we alle vijf een surf-shirt gekocht wat je buik beschert tegen slijtage en je rug en schouders beschremd tegen de zon. Voor mij was dat echter één dag te laat, maarja.. so be it! Met de chauffeur van de 4x4 taxi hadden we afgesproken om rond 5 uur bij de parkeerplaats (het strand zelf) te staan om weer terug te keren. Hij stond hier ruimschoots vantevoren klaar. Wel raar, want waar bijna alles hier de mañana mañana cultuur betreft, zijn taxi-chauffeurs altijd optijd!

Aangekomen in San Juan 'baai' hebben we een gezellig strand tentje opgezocht om daar een lekker verse fruit-shake te drinken. Ook gelijk het eten besteld, omdat het hier nog wel eens lang wil duren voordat je eten komt. Met uitzicht op één van de mooiste zonsondergangen, zelfs nog mooier dan dag één, die ik heb gezien (zie foto) genoten wij van onze laatste dag in San Juan.

Een stukje prachtigheid?

De tijd ging snel en na twee uur te hebben genoten van lekker eten, een mooie zonsondergang en een leuk kampvuurtje op het strand stond onze taxi-vriend weer op ons te wachten.

Thuisgekomen van een zéér geslaagd weekend waren we allemaal doodop. Het surfen was geweldig en gaan we zeker vaker doen. (vandaar de investering in het surf-tenue) De spierpijn en treurige herinneringen van ons hostel waren slechts kleine teleurstellingen die al snel uit mijn geheugen waren gewist, tot op dit moment...

... De verbrande huid op de achterkant (voorkant overigens ook) van mijn lichaam blijven jammer genoeg iets langer in mijn geheugen zitten!